გვახსოვდეს სისხლიანი 9 მარტი

1956 წლის 9 მარტს თბილისში დატრიალებული ტრაგედიიდან 63 წელი გავიდა, აქ საბჭოთა იმპერიის პოლიტიკური და სამხედრო ხელმძღვანელობის (ნიკიტა ხრუშჩოვი, მარშალი გიორგი ჟუკოვი) ბრძანებით დახვრიტეს მშვიდობიანი მიტინგის მონაწილე ახალგაზრდები. ამ დიდმა ტრაგედიამ პირველი სინათლეც მოიტანა თბილისის ქუჩებში გაჩნდა ასეთი შინაარსის პროკლამაციები: "ხომ არ დაგავიწყდათ 9 მარტის სისხლიანი ღამე, ხომ არ დაგავიწყდათ სისხლიანი ოცდაოთხი და ოცდაჩვიდმეტი. ქართველი ხალხის გაჟლეტის და აოხრების წლები? როდემდის უნდა გვქონდეს ქედი მტარვალი კომუნისტების მახვილქვეშ? ჩვენ წინაპრებს სისხლი არავისთვის შეურჩენიათ და არც ჩვენ უნდა შევარჩინოთ... მიმოიხედეთ ირგვლივ. მსოფლიო ბობოქრობს. განკითხვის დღე მზადდება კრემლის ჯალათებისთვის. თბილისში, პოზნანში და ბუდაპეშეტში მათ მიერ დაღვრილი უდანაშაულო ადამიანთა სისხლი სამართალს ითხოვს. მათი აღსასრული მოახლოებულია... სიკვდილი ქართველ კომუნისტებს!"

1956 წლის 9 მარტის მოვლენას მიეძღვნა საგანგებო სხდომა, რომელიც 2019 წლის 7 მარტს საქართველოს საპატრიარქოს წმიდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართულ უნივერსიტეტში წმიდა ილია მართლის სახელობის სხდომათა დარბაზში გაიმართა. 

1956 წლის 9 მარტის მოვლენებზე ისაუბრეს: ქართული უნივერსიტეტის რექტორმა, პროფესორმა სერგო ვარდოსანიძემ, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა და სამართლის სკოლის დეკანმა, პროფესორმა ლევან ჯიქიამ. პროფესორებმა ვახტანგ გურულმა, ვალერი მოდებაძემ, გელა ქისტაურმა, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა და სამართლის სკოლის სტუდენტებმა: მარიამ ყიფშიძემ, სალომე ქასაბიშვილმა. 
9 მარტს ქართული უნივერსიტეტის სტუდენტები და პროფესორ-მასწავლებლები ვაკის სასაფლაოზე კიაზო ჭანტურიძის საფლავთან გადაიხდიან 9 მარტს დაღუპულთა სულის მოსახსენიებელ პანაშვიდს.